İzmir futbolunun kalbine indirilen darbe: Altınordu'nun vedası

Futbolun bu topraklardaki beşiği, ilk meşalenin yakıldığı yerdir İzmir. 
Ancak gelin görün ki, şimdilerde o şanlı tarihin gölgesinde, adeta bir futbol çölleşmesi yaşıyoruz. Son olarak futbol kamuoyunun gündemine bomba gibi düşen o haber, sadece bir kulübün değil, koskoca bir futbol ekolünün havlu attığının resmi belgesidir: Altınordu ligden çekildi!

Evet, yanlış okumadınız. Türk futboluna Çağlar Söyüncü’leri, Cengiz Ünder’leri armağan eden, "Bu toprakların çocuklarından dünya yıldızları çıkaracağız" diyerek ezber bozan o koca çınar, TFF 2. Lig’deki profesyonel faaliyetlerine son verdi.

"Artık yorulduk" demek ne demek?

Göztepe Onursal Başkanı Mehmet Sepil’in kulübü devralıp bir pilot takım projesi yürüteceği iddiaları kulaktan kulağa yayılırken, perdenin arkasından bambaşka bir dram çıktı. Altınordu yönetiminin yaptığı açıklama aslında Türk futbolunun mevcut düzenine çakılmış bir tokattır.

Ne diyor yönetim? 

"Tam 1 yıl boyunca yatırımcı aradık, bulamadık... Artık yorulduk!"

2012 yılından bu yana, tam 14 yıl boyunca taşıma suyla değirmen döndürmeye çalışan, üretmekten başka gayesi olmayan bir yönetim "Yorulduk" diyerek köşesine çekiliyorsa; burada durup düşünmesi gereken Altınordu değil, bu kentin dinamikleridir. 



Nüfusu 5 milyona dayanan, sanayisiyle, ticaretiyle ülkenin lokomotifi olan İzmir, vizyoner bir projeye omuz verecek tek bir yatırımcı, tek bir sponsor çıkaramadıysa, bu hepimizin ortak ayıbıdır.

Öz kaynağa dönüş mü, zorunlu bir teslimiyet mi?

Kulüp, profesyonel liglere veda ederken tamamen çocuk futboluna (7-15 yaş) odaklanacağını, Edirne'den Van'a kadar bu toprakların çocukları için mücadeleye devam edeceğini söylüyor. Akademi faaliyetlerinin korunacak olması, kurumsal enerjinin buraya aktarılacak olması elbette teselli ikramiyesidir.

Ancak sorarım size: A takımı, yani hedef sahnesi olmayan bir akademide çocukları hangi vizyonla tutacaksınız? Gençlerin ter döktüğü, hayalini kurduğu o profesyonel vitrin kırılmışken, altyapıyı tek başına ayakta tutmak ne kadar sürdürülebilir olacak? Bunu zaman gösterecek.

İzmir futbolunun hazin tablosu

Altınordu’nun bu radikal kararı, İzmir futbolunun içine düştüğü o büyük buhranı bir kez daha gözler önüne serdi. Şöyle bir dönüp bakalım etrafımıza:
Cumhuriyetle yaşıt koca İzmirspor, tam 16 yıldır amatör lig bataklığında var olma savaşı veriyor.

Tarihi çınar Karşıyaka, TFF 3. Lig’in prangalarından bir türlü kurtulamıyor.
Bucaspor ve Menemenspor 2. Lig’de kendi yağlarında kavrulmaya çalışıyor.
Koskoca kentin Süper Lig’deki tek temsilcisi ise yalnız başına bayrağı taşımaya çalışan
Göztepe...
Süper Lig’in kurulduğu ilk sezondaki 16 takımdan biri olan, geçmişinde 6 İzmir Ligi şampiyonluğu barındıran Altınordu’nun havlu atması, sadece bir kulüp içi tercih değil; İzmir’in spordaki sahipsizliğinin tescilidir.

Son söz: Futbolun ilk oynandığı kent olmakla övünmeyi iyi biliyoruz. Ancak geçmişin mirasını yemeyi bırakıp bugünün gerçekleriyle yüzleşmediğimiz sürece, daha çok kulübümüzün "Biz yorulduk, çekiliyoruz" deyişini izleriz. Altınordu’nun profesyonel liglerden çekilmesi İzmir adına büyük bir utanç, Türk futbolu adına ise kapkara bir sayfadır. 

Yazık, çok yazık...