Tarih boyunca bazı peygamberler yalnızca tebliğleriyle değil, aynı zamanda temsil ettikleri hikmet ve kudretle de anılmıştır. Bu isimlerden biri de hiç şüphesiz Süleyman’dır. Kur’ân-ı Kerîm’de adı sıkça geçen Hz. Süleyman, yalnızca bir peygamber değil; aynı zamanda adaletiyle, bilgeliğiyle ve kendisine verilen ilahi nimetlerle tanınan büyük bir hükümdardır.
Onun hikâyelerinde dikkat çeken sembollerden biri de elindeki asadır. Asa, birçok peygamber kıssasında olduğu gibi burada da yalnızca bir değnek değildir; otoritenin, rehberliğin ve ilahi düzenin sembolüdür.
Kur’ân-ı Kerîm’de Hz. Süleyman’a verilen nimetler şöyle anlatılır:
> “Süleyman’ın emrine de rüzgârı verdik; sabah gidişi bir aylık, akşam dönüşü bir aylık yol idi. Ona erimiş bakır madenini akıttık. Cinlerden de Rabbinin izniyle onun emrinde çalışanlar vardı.”
> (Sebe Suresi, 12)
Bu ayet, Hz. Süleyman’a verilen kudretin yalnızca dünyevi bir güç olmadığını, Allah’ın izniyle gerçekleşen bir ilahi lütuf olduğunu gösterir.
Halk anlatılarında ve eski dini hikâyelerde Hz. Süleyman’ın asası çoğu zaman hükmün ve düzenin sembolü olarak anlatılır. Rivayetlere göre cinler, rüzgâr ve bazı görünmeyen varlıklar onun emrine verilmişti. Bu yüzden tarih boyunca birçok toplum, onun gücünü büyü ve sihirle ilişkilendirmiştir. Ancak Kur’ân bu konuda önemli bir gerçeği açıkça ifade eder.
Kur’ân-ı Kerîm’de şöyle buyrulur:
> “Süleyman inkâr etmedi; fakat şeytanlar inkâr ettiler. İnsanlara sihri öğretiyorlardı…”
> (Bakara Suresi, 102)
Bu ayet çok açık bir gerçeği ortaya koyar: Hz. Süleyman’ın sahip olduğu kudret sihir ya da büyü değil, Allah’ın verdiği bir hikmet ve peygamberlik mucizesidir. Yani onun gücü karanlık ilimlerden değil, ilahi adaletten kaynaklanıyordu.
Hz. Süleyman’ın asasıyla ilgili en dikkat çekici kıssalardan biri de onun vefatına dair anlatılan olaydır. Kur’ân’da şöyle anlatılır:
> “Süleyman’ın ölümüne hükmettiğimiz zaman, onun öldüğünü onlara ancak asasını yiyen bir ağaç kurdu gösterdi. O yere yıkılınca cinler anladılar ki eğer gaybı bilmiş olsalardı o aşağılayıcı azap içinde kalmazlardı.”
> (Sebe Suresi, 14)
Bu ayet, aslında insanlık için çok derin bir mesaj taşır:
Ne kadar güçlü olursa olsun, hiçbir varlık gaybı bilmez. Gerçek bilgi ve kudret yalnızca Allah’a aittir.
Hz. Süleyman’ın asası bu yüzden yalnızca bir güç sembolü değildir. O asa, aynı zamanda adaletin, hikmetin ve ilahi düzenin simgesidir.
Bugün geriye dönüp bu kıssaya baktığımızda şunu anlarız:
Büyü ve sihir, insanın zayıflığından doğan arayışlardır. Ama peygamberlerin gücü karanlık yollardan değil, hakikatten ve ilahi hikmetten gelir.
Ve belki de Hz. Süleyman’ın asası bize şunu hatırlatır:
Gerçek kudret, hükmetmekte değil; adaleti ayakta tutabilmektedir.
Bir sonraki yazımda asanın karanlık güçlerin elinde nasıl sembol edindiğine değineceğim.
Sevgiyle kalın.
YORUMLAR