Sizi hayata çelik halatla bağlayan ama özgürleşmek istediğinizde izin vermek yerine halata bir düğüm daha atan değerleriniz var mı?
Sizin cevabınızı duyar gibiyim.
-İnsanız tabii ki olacak.
Evet insanız duygularımızla, düşüncelerimizle, değerlerimizle, öğrendiklerimizle ilmek ilmek örüyoruz hayatı. Nasıl biriktiriyoruz vazgeçemediklerimizi. Sarmaşık gibi sarıyor sessizce beynimizi zorlasak da çıkamıyoruz bazen işin içinden. Ben böyleyim sözleri yankılanmaya başlıyor kulaklarımızda. O zaman attığımız ilmekler yanlış motiflere dönüşüyor. Kimi zaman düzeltme telaşıyla işleri daha da çıkmaza sokabiliyoruz. Anderson’ un dediği gibi “Alışkanlıklar karakteri oluşturuyor”.
Oluşan karakterimiz yolumuza ışık tutuyor. Değer görmediysek sevgi dilencisi oluyoruz. Saygı duyulmadıysak saygı duymuyoruz. Öfkeye maruz kaldığımızda tetikleniyoruz. Yetişkin çocuklar olarak sürdürüyoruz hayatı.
Hayatımıza çiçek açtıran güzelliklerde var tabii ki. Bir fincan kahveye kırk yıl hatır biçmemiz, hakkı gözetmemiz, vefalı bir insan olarak yolumuzu çizmemiz.
Gökkuşağı gibi bizi biz eden ya da bizi bizden eden edenler. Hatırası var diyerek vermediğimiz ya da veremediğimiz eşyalarımız gün geliyor yük oluyor bizlere.
Tutunduklarımız ya da zorla hayatımızda tuttuklarımız. İnsanız tutunmaya ihtiyacımız var. Vazgeçemediklerimiz hayatımızı güzelleştirenler olsun. Eğer sırtımızda kambur oluşturuyor, hayatımızı zora sokuyorsa veda etmeyi bilelim.
UNUTMAYIN
HER SEÇİŞ BİR VAZGEÇİŞTİR.
YORUMLAR